สวัสดีค่ะ
ช่วงนี้เป็นช่วงแห่งการรอคอย ให้หน้าร้อนมาถึงเร็วๆ ปีนี้อากาศในแคนาดาแปรปรวนเหลือเกิน  ชาวแคนาดาเองที่เป็นคนพื้นเพเกิดและโตที่นี่  มีบรรพบุรุษอยู่ที่นี่มา 2-3 ช่วงอายุคนแล้ว บ่นเหมือนกันหมดว่าปีนี้หนาวเหน็บถึงใจทีเดียว

ในช่วงหน้าหนาว ส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีกิจกรรมอะไรนอกบ้าน  นอกจากจะไปเที่ยวเล่นสกี  เล่นสเก็ตน้ำแข็ง  ไอซ์ฟิชชิ่ง (คำนี้พยายามใช้คำภาษาไทย แต่ไม่รู้จะใช้อย่างไรจึงจะเหมาะ)  บางคนได้ใช้เวลาช่วงนี้ให้เป็นประโยชน์โดยเฉพาะสาวๆ ได้พยายามลดหุ่นสวยเพื่อจะได้สดใสสวยสะโอดสะองในช่วงหน้าร้อนที่กำลังจะมา

สูตรลดน้ำหนักมีให้เลือกปฏิบัติกันเกลื่อน  ลองค้นอินเตอร์เน็ตดู   ยาลดหุ่นที่โฆษณาทางโทรทัศน์ก็เยอะ   นอกจากนี้ยังมีสถานบริหารร่างกายให้เลือกใช้บริการหลายแห่ง   แพรวลองมาหลายวิธีเหมือนกัน  บางวิธีได้ผล  บางวิธีไม่ได้ผล  ที่สำคัญคือกำลังใจและความเข้มแข็งของใจ  หากมีไม่พอหรือขาดหายไปกลางครัน ความสำเร็จในการลดหุ่นก็จะหายไปด้วย

แต่อย่างไรก็ตาม  ความมั่นใจในตัวเอง นั้นสำคัญไม่แพ้การที่มีร่างกายและรูปร่างที่สวยงาม  คนจำนวนมากทั้งชายและหญิง เมื่อมีรูปร่างเจ้าเนื้อสักหน่อย  มักจะรู้สึกว่าตัวเองนั้นด้อยกว่าเพื่อนๆ หรือคนรอบข้าง  อันนี้ขอย้ำให้ทุกคนที่รู้สึกอย่างนี้ทราบว่า  รูปร่างหรือหน้าตา เป็นแค่ส่วนประกอบหนึ่ง  ไม่ผิดที่รู้สึกว่าตัวเองหล่อน้อยไปผหน่อย  สวยน้อยไปนิด  อ้วนไป  เนื้อเยอะไป  ซึ่งความรู้สึกแบบนี้ คนที่รูปร่างดีอยู่แล้วยังไม่วายที่จะรู้สึกกังวลเหมือนกัน  แต่ไม่ควรเอามาเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิต  เคยได้ยินคำว่า “There is someone for everyone” ลองมองดูรอบๆ ตัวคุณสิ คุณจะเห็นเองว่าหมายความว่าอย่างไร
 
อีกประโยคหนึ่งที่ใช้ได้กับเรื่องนี้ คือ“ ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ในโลกนี้”  ถ้ามีใครมาบอกคุณว่า ชีวิตเขาไม่มีอะไรขาด  ไม่มีอะไรกังวล   ไม่มีอะไรต้องคิดมาก  หรือ ไม่มีอะไรเดือดร้อน  หรือแม้กระทั่งบอกว่าเขามีความสุขทุกอย่างในชีวิต  อย่าไปเชื่อ 100%  เป็นเพราะเขาไม่บอกคุณ  หรือเขายังไม่รู้ว่าเขายังมีบางอย่างที่ไม่สมบูรณ์  หรือเขากำลังหลอกตัวเอง หรือเป็นเพราะทำใจกับเรื่องที่ไม่สมบูรณ์ในชีวิตเขาได้แล้วต่างหาก

ดังนั้น ชีวิตเราก็คือเรา  อย่าไปมองหรือไปเทียบกับคนอื่นในทางลบ ให้ลองมองทางบวก  ถ้าเราคิดว่าชีวิตคนอื่นนั้นดีกว่าเรา  ให้ใช้วิจารณญาณว่าเขาดีกว่าเราตรงไหน  แล้วเราจะก้าวไปข้างหน้าให้ดีเยี่ยงเขาได้อย่างไร  แล้วก็ทำให้ได้  หากเราเห็นว่าชีวิตเขาไม่ได้ดีไปกว่าเรา ก็ลองคิดดูว่า เราจะทำอย่างไรให้ชีวิตเราดีขึ้นไปเรื่อยๆ  อย่างนี้จะเป็นประโยชน์กับเรามากกว่านะ

คุณว่าจริงไหม??
24 มีนาคม 2557

คิดเล่นๆ ไม่เห็นเป็นไร
ต่อแถวสร้างภาพ

มีโอกาสไปหาอาหารรับประทานนอกบ้านอยู่บ่อยๆ  แต่พักหลังๆ ชักเบื่อกับการต้องไปยืนรอต่อแถวเพื่อเข้าไปรับประทานอาหารในร้าน  แค่ช่วงเวลาไม่ถึง 1 เดือนที่ผ่านมา พอจะจับได้ว่ามีการนำกลยุทธ์อย่างหนึ่งมาใช้ในการสร้างภาพให้ร้านตัวเองว่ามีลูกค้ามารอเข้าร้านกันมากมาย  สร้างความรู้สึกโน้มน้าวว่าร้านนี้ต้องเป็นเจ้าอร่อยโดยไม่ต้องเสียสตางค์ต่าพีอาร์ให้เปลือง

ร้านที่ไปมาก็คือร้าน ราเมน ที่ถนน ดันดาส ดาวน์ทาวน์โตรอนโต  ที่ไม่มีการจองโต๊ะ   ลูกค้าที่มากันเป็นกลุ่มหากสมาชิกในกลุ่มยังมาไม่ครบไม่ให้เข้า ต้องรอจนกว่าสมาชิกในกลุ่มมาครบแล้วจึงเข้าได้   และไม่มีการสั่งใส่ห่อกลับบ้าน  

อีกร้านต่อมาที่ประสบแบบเดียวกันคือ Asian Legend ซึ่งเป็นร้านที่มีหลายสาขา  จึงไม่แน่ใจว่าทุกสาขาจะเหมือนกันหรือไม่  แต่ที่พบมาคือ ไปกัน 2 คน  ทางร้านให้ไปนั่งโต๊ะ 2 ที่นั่ง ซึ่งเข้าใจได้เพราะมากัน 2 คน จะให้ไปนั่งโต๊ะ 3 คน หรือโต๊ะ 4 คน มันก็เสียโอกาสของร้านที่จะรับลูกค้ามากขึ้น   แต่ปริมาณการรับประทานที่พอๆ กับการไปกัน 4 คน หรือ 6 คน แม้จะไปกันแค่ 2  ก็ไม่น่าเป็นปัญหากับร้านในการเสียโอกาสจึงได้แจ้งร้านไปว่าจะสั่งอาหาร 5-6 อย่างนะ  โต๊ะ 2 ที่นั่ง ซึ่งเป็นโต๊ะเล็กๆไม่พอวางอาหารแน่นอน  ทางร้านก็ไม่ยอม บอกว่าไม่ได้  คุยไปคุยมาจนไม่ไหวแล้วโมโหเหลือเกิน เดินออกดีกว่า ยังดีที่พนักงานยังคิดได้อยู่บ้างว่าหากปล่อยลูกค้าหลุดไปก็เสียโอกาสเหมือนกัน  เลยไปตามผู้จัดการมาคุย  ผู้จัดการก็คิดเป็นเหมือนกัน เลยยอมให้ไปนั่งโต๊ะ 4 ที่นั่ง  เรื่องเลยจบ จ่ายไปเกือบ 80 เหรียญมื้อนี้ แค่ 2 คน

อีกร้านหนึ่ง ที่ตัดสินใจไม่รอ คือ Spring Roll เช่นกันที่มีหลายสาขาและไม่น่ใจว่าจะเป็นเหมือนกันทุกสาขาหรือไม่  แต่แถวยาวทีเดียว มากัน 2 คน เสียเป็นส่วนใหญ่  เห็นภายในร้านค่อนข้างว่างเพราะมีโต๊ะว่างๆ เหลืออยู่ 2-3 โต๊ะ  แต่เป็นโต๊ะ 4 ที่นั่ง อีกแล้วเช่นกันที่เข้าไปนั่งไม่ได้ เพราะพนักงานบอกว่าเป็นโต๊ะ 4 ที่นั่ง สำหรับลูกค้า 3-4 คน  จึงตัดสินใจไม่รอ ไปดีกว่า

จะว่าไปเทคนิคนี้มีการใช้กันมานานแล้ว และเป็นเทคนิคเดียวกันกับผับบาร์ทั้งหลายที่แถบอเมริกาเหนือ ที่ปล่อยให้ลูกค้าเข้าผับเข้าบาร์ที่ละคนสองคน แล้วให้แถวดูยาวๆ เข้าไว้ เหมือนว่าลูกค้าแน่นเหลือเกิน ทั้งๆ ที่บางทีด้านในโหรงเหรง

อย่างนี้แล้วร้านอาหารไทยทั้งหลายจะใช้กลยุทธ์อย่างเดียวกันคงไม่เสียหลาย  แต่ก่อนใช้คิดสารตะให้ถ้วนถี่ว่าคุ้มหรือไม่กับการทำให้ลูกค้าหงุดหงิดหรือการเสียลูกค้าไป

คิดเล่นๆ ไม่เห็นเป็นไร : มุมมองจากคนขับรถ
เสาร์ที่ 16 มิถุนายน 2555

ตอนนี้หน้าร้อนมาถึงแล้ว หลายๆ คนคงจะตื่นเต้นเตรียมตัวใช้เวลานอกบ้านอย่างเต็มที่ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี หน้าร้อนที่นี่มีระยะเวลาน้อย        ไม่เหมือนเมืองไทยที่มีหน้าร้อนตลอดปี ถึงจะเป็นช่วงหน้าฝนก็ยังร้อนอยู่ดี และแม้ว่าจะหนาวก็หนาวเป็นบางพื้นที่ แต่ที่นี่มีหน้าร้อนเพียง 3-4 เดือนต้องรีบๆ กันหน่อย  

พอถึงหน้าร้อนจะมีบรรดาจักรยานออกมาขี่บนถนนหนทางกันมาก จะว่าด้วยเหตุผลของการประหยัดพลังงานช่วยโลกร้อน หรือจะประหยัดเงินค่ารถเมล์ รถไฟใต้ดินหรือค่าน้ำมันรถ และค่าจอดรถก็ตาม  คนที่ขี่จักรยานหรือ Biker หรือ Cyclist ส่วนใหญ่มักจะเรียนรู้และเข้าใจกฎการขี่จักรยานบนถนนเบื้องต้นว่าต้องยกมือเวลาจะเลี้ยว หรือต้องขับชิดขวา ทำนองนี้  แต่หลายๆ คนที่ขี่จักรยานก็อาจจะไม่รู้หรือรู้แล้วทำเป็นไม่รู้ บางคนก็คิดถือเอาว่า ฉันนี่แหละที่ช่วยโลก ช่วยรักษาสิ่งแวดล้อม  แต่บรรดารถยนต์ ทั้งหลายต่างหากที่ควรจะเจียมเนื้อเจียมตัว ยกประโยชน์ให้กับผู้ที่ขี่จักรยาน

ในฐานะที่เป็นคนที่ขับรถทุกวัน เช้าและเย็น จันทร์ถึงอาทิตย์จะพบเป็นประจำกับนักปั่นจักรยานที่มีทัศนคติที่ว่าฉันดีกว่าคนอื่นๆ เพราะฉันช่วยโลกประเภทนี้ทุกวัน และจะพบกับตัวเองหรือเห็นการกระทบ กระทั่งระหว่างรถยนต์คันอื่นๆ กับผู้ขี่จักรยานประเภทนี้ แต่พบทุกวัน

การขี่จักรยานบนถนนที่ไม่ช่องทางรถจักรยานนั้น ค่อนข้างอันตราย  เพราะถ้าเราขี่พลาด อาจมีอุบัติเหตุหรือเจ็บตัวได้ การขี่จักรยานบนถนนที่ไม่มีช่องทางจักรยานนั้น ต้องขี่ชิดขวา ไม่ใช่ว่าจะขี่กลางช่องทางจราจรช่องขวา และ ต้องขี่เรียงกันเป็นแถว  ไม่มีการขี่รถจักรยานแบบคู่กันไป คุยกันไปหนุงหนิง และเวลาจะเลี้ยวก็ต้องหันหลังไปดูก่อนว่าช่องทางหรือทิศทางที่จะไปนั้นว่างหรือเปล่า หรือจังหวะที่จะเลี้ยวนั้น อำนวยให้ไหม การหันศรีษะไปดูด้านหลังนั้น ต้องมีความเชี่ยวชาญนิดหน่อยกับการหันไปดูโดยที่รถจักรยานนั้นยังทรงตัวอยู่ได้ ไม่เอียงไปเอียงมา ยกแขนซ้ายขึ้นเป็นแนวขนานไปกับบ่า และแบฝ่ามือให้ด้านฝ่ามือหันไปข้างหน้า เวลาที่ขี่ไปตรงๆ แต่เผอิญมีรถยนต์จะเลี้ยวขวา รถยนต์บางคันจะหยุดให้จักรยานไปก่อน แต่ถ้าจังหวะยังห่างอยู่ ขักรยานต้องหยุดให้รถเลี้ยวขวาไปก่อน ไม่คุ้มที่จะเสี่ยงในการปั่นให้เร็วขึ้นเพื่อจะแซง ขึ้นไป  หรือหากจักรยานจะเลี้ยวซ้าย ต้องย้ายช่องทางมาที่ช่องทางรถเลี้ยวซ้าย และการเปลี่ยนช่องทางก็ค่อยๆ เปลี่ยน โดยใช้การยกแขนเป็นการให้สัญญาณ ที่สำคัญคือ ไม่ว่าจะขับขี่รถประเภทไหน ต้องเคารพกฎจราจรทุกคันและทุกคนที่ใช้รถใช้ถนน แม้คนข้ามถนนหรือคนเดินบนทางเท้าข้างถนนก็เช่นกัน 

ส่วนทัศนคติที่ว่าถ้าฉันขี่จักรยานแล้วฉันช่วยโลก ส่วนคนที่ขับรถยนต์นั้น ทำลายสิ่งแวดล้อม อยากให้คิดเสียใหม่ว่า คนขับรถยนต์นั้นอาจมีความจำเป็นต้องขับรถ เช่น บ้านอยู่ไกลมากขี่จักรยานไม่ได้ แต่เวลาอยู่บ้านนั้น แยกขยะ ลดใช้ถุงพลาสติก ดื่มน้ำจากเครื่องกรองแทนน้ำจากขวดพลาสติก เป็นต้น และอย่าลืมว่าท่านที่ขี่จักรยานและมีทัศนคติแบบนี้นั้น ต้องรู้ตัวด้วยว่าคุณขี่จักรยานเพราะคุณได้ประโยชน์เช่นกัน ไม่ว่าจะฟิตร่างกาย ประหยัดค่ารถ ช่วยโลก ดังนั้นอย่าว่ากันนะคะที่คนอื่นๆ นั้นจำเป็นต้องขับรถค่ะ

คิดเล่นๆ ไม่เห็นเป็นไร
16 เมษายน 2555

มูลเหตุของเรื่องนี้ เกิดจากเช้านี้ขับรถเจอหญิงงามแต่รูปนางหนึ่ง ทิ้งก้นบุหรี่ไฟแดงๆ ออกนอกรถ ซึ่งมีรถมอร์เตอร์ไซต์ ขับตามมาข้างๆ ค่อนมาทางข้างหลัง  และหลังจากทิ้งก้นบุหรี่แล้ว เธอก็เทน้ำออกมาทางหน้าต่างขณะรถกำลังวิ่งอยู่อีกด้วย  หญิงงามแต่รูปคนนี้ขับอยู่บน Gerrad มุ่งหน้าไปทางตะวันตก แล้วไปแล้วขึ้น Yonge ไปทางเหนือ รถยนต์ที่ขับคือ Volkswagen สีเทา  เสียดายจดทะเบียนรถไว้ ไม่ได้เพราะกำลังขับรถอยู่เหมือนกัน  

ทำให้วันนี้เรามาคิดกันเล่นๆ เรื่องทิ้งขยะออกนอกรถกันดีกว่า

อย่างที่เรียนให้ทราบกันว่ายุ้ยขับรถไปทำงาน เวลาขับรถตอนเช้ากับตอนเย็นเลิกงาน เป็นการเพิ่มความเครียดอย่างหนึ่งในชีวิต  เพราะการขับรถต้องใช้สมองทุกส่วนทำงาน  ตาไว หูไว  มือไว ประสาทต้องไว การตอบสนองต้องไว ไม่งั้นอาจเกิดอุบัติเหตุได้

เวลาขับรถนั้น จะได้พบได้เห็นอะไรหลายๆ อย่าง แปลกบ้าง ไม่แปลกบ้าง  บางทีก็เห็นเป็นเรื่องตลก  บางทีก็นินทาคนเดินถนนข้างทางบ้าง (อันนี้นิสัยไม่ดี แต่เชื่อเถอะ เป็นกันเยอะ ฮ่าฮ่า)  นอกจากเรื่องการข้ามถนนบนทางข้ามแบบไม่สนใจรถเพราะมั่นใจในสิทธิของคนเดินถนนที่เคยเล่าให้คิดกันเล่นๆ ไปแล้ว ไม่นานนี้ มีเรื่องที่สร้างความหงุดหงิดรำคาญใจตะหงิดตะหงิด ทุกครั้งที่เห็นคือ พวกชอบทิ้งก้นบุหรี่ออกนอกรถ    กฎหมายเขาห้าม Litter บนท้องถนน แต่ดูเหมือนคุณตำรวจจะหลับตาสำหรับเรื่องนี้ไปแล้ว  ผู้ชอบ ทิ้งขยะออกนอกรถ เลยทิ้งกันอย่างหน้าไม่อาย  โดยเฉพาะก้นบุหรี่  ทั้งๆ ที่ในรถตัวเองนั้นมีที่เขี่ยบุหรี่    ถ้ารถคันไหนไม่มี อย่างเช่นรถยุ้ยนั้น ไม่มี  คนสูบบุหรี่คนติดบุหรี่ ควรต้องมีที่เขี่ยบุหรี่เตรียมไว้ ด้วยสำนึก

ลองนึกสภาพว่าขณะที่คุณกำลังทิ้งก้นบุหรี่ที่มีไฟแดงๆ อยู่ ออกนอกรถระหว่างที่รถกำลังวิ่งอยู่  แล้วมีรถมอเตอร์ไซต์ ตามหลังมา หรืออยู่ในวิถีที่อาจโดนก้นบุหรี่ไฟแดงๆ  หรือลองนึกถึง คนเดินถนนข้างทางที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่กับพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของคุณ  ต้องมาโดนไฟแดงๆ หรือถ้าไฟดับไปแล้ว ก็โดนก้นบุหรี่ที่มีน้ำลายเปียกๆ ของคุณเข้า มันน่ารังเกียจไหมล่ะ 

คนที่มีพฤติกรรมทิ้งก้นบุหรี่หรือทิ้งขยะออกนอกรถ หรือทิ้งลงบนถนน นั้น ต้องบอกว่าเป็นบุคคลที่ไม่มีสำนึก  ไม่นึกถึงคนอื่นๆ ที่ร่วมใช้สังคมเดียวกัน  ใช้ถนนเดียวกัน  ที่ต้องทนดู ทนเดิน  ทนอยู่  กับขยะของคุณๆ เหล่านี้  นอกจากไม่มีสำนึกแล้ว  ยังเห็นแก่ตัวด้วยในแง่ที่ว่า ไม่อยากให้รถตัวเองเหม็นก้นบุหรี่ แต่สกปรกคนอื่นนั้น ไม่เป็นไร 

ฝากไว้ให้คิดกันเล่นๆ ค่ะ ว่าถ้าเราเจอคนประเภทนี้ จะทำอย่างไร  ใครมีวิธีเด็ด บอกกันบ้างนะคะ เผื่อจะได้เอาไปใช้บ้าง